تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت

دیدگاههای اخیر

شبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنان

تصویر روز

پیشخوان روزنامه ها

تصاویر شبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنان

آخرین اخبار

پاسخ‌های مدیرعامل بنیاد آب خزر به برخی از ابهامات پروژه انتقال آب؛
آب دریای خزر چگونه «رایگان» به دست مصرف‌کننده می‌رسد؟/ ایجاد هزاران شغل پایدار برای ساحل‌نشینان
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
مدیرعامل بنیاد آب خزر می‌گوید انتقال آب دریای خزر هزاران شغل برای هموطنان ما در شمال کشور ایجاد می‌کند.

به گزارش مرآت، به دنبال سفر ریاست جمهوری به سمنان در سیزدهم آذرماه و طرح موضوع انتقال آب دریای خزر به استان سمنان و به عنوان مطالبه اصلی مردم استان، بار دیگر ابهامات و پرسش‌هایی در افکار عمومی در خصوص اجرای این طرح مطرح شد و این امر با چالش‌هایی همراه بود. از آن‌جا که برخی از جریان‌ها در مخالفت با اجرای این طرح، ابهاماتی را در فضای رسانه‌ای و سیاسی کشور ایجاد کرده‌اند، دکتر احمد ربیعی، مدیرعامل بنیاد آب خزر، به برخی از اشکالات مطرح‌شده در این حوزه پرداخته است. متن پرسش و پاسخ خبرنگاران با مدیرعامل بنیاد آب خزر در ادامه منتشر می‌شود.

مطالعات اجرای طرح انتقال آب خزر به استان سمنان از چه سالی آغاز شد و آیا در حال حاضر مطالعاتی جامع برای اجرای آن صورت گرفته است؟ 

این طرح یک‌بار در سال‌های 88 تا 90 توسط قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء(ص) مورد مطالعه قرار گرفت و بر اساس آن در سال‌های 91 و 92 عملیات اجرایی آن انجام شد لیکن به دلایل سیاسی و به بهانه ناکافی بودن مطالعات و کم‌اطلاعی مدیران ذیربط از جزئیات طرح و به تعبیر پروفسور کردوانی لجبازی برخی از عناصر محیط‌زیست به تعطیلی کشانده شد و مجددا در سال 93 توسط شرکت مشاورین مهاب قدس وابسته به وزارت نیرو بازنگری و در سیر مراحل تصویب در وزارتخانه قرار گرفت؛ ولی همچنان به قول پروفسور کردوانی این لجبازی‌ها ادامه دارد و امید است با تأکید ریاست محترم جمهور و قول مساعد ایشان در سفر اخیر به سمنان، این پروژه وارد مراحل اجرایی شود.

آیا در دنیا از آب‌های غیرمتعارف(آب‌های دریاها و دریاچه‌ها) برداشت و استفاده می‌شود؟ و شیرین‌سازی آب در حوزه دریای خزر سابقه دارد؟

در حوزه خلیج فارس، عربستان 6 میلیارد مترمکعب و امارات 2.8 میلیارد مترمکعب و کویت 1 میلیارد مترمکعب سالیانه از آب دریا برداشت و آن را شیرین‌سازی و استفاده می‌کنند و پساب دارای چندین برابر شوری را به خلیج فارس برمی‌گردانند. در حوزه دریای خزر، ترکمنستان و قزاقستان سالیانه بیش از نیم میلیون متر مکعب از آب دریا را شیرین‌سازی نموده و متأسفانه پساب آن را که دارای شوری 5/2 برابری است به این دریا برمی‌گردانند.
کشورهای آمریکا و اسپانیا به ترتیب 6 و 8/3 میلیارد مترمکعب از آب دریا را برداشت و شیرین‌سازی می‌کنند. استرالیا و بسیاری ازکشورهای اروپایی نیز چنین رویه‌ای را دنبال می‌کنند. 

برداشت 2 سی‌سی آب از منبع 780 لیتری!

میزان آب برداشتی از دریای خزر در این طرح چقدر خواهد بود و این برداشت چه اثراتی بر سطح آب این دریا خواهد داشت؟

وزارت نیرو قصد دارد سالیانه 200 میلیون مترمکعب از آب دریای خزر را به منتقل نماید. این میزان برداشت سالیانه از 78 هزار میلیارد مترمکعب آب دریای خزر، معادل 0.00025 درصد از این آب و یا معادل برداشت 2 سی‌سی آب از یک منبع 780 لیتری در طول یک سال و یا برداشت نیم میلی‌متر آب به مدت هزار سال از سطح 386 هزار کیلومتر مربع مساحت این دریاچه می‌باشد. در حالی که سالیانه 275 میلیارد مترمکعب آب شیرین بجز نزولات آسمانی از طریق 130 رودخانه وارد دریای خزر می‌شود.

هیچ پسابی به دریا بازنمی‌گردد

پساب ناشی از شیرین‌سازی آب دریای خزر چه سرنوشتی خواهد داشت و آلودگی محیط‌زیستی ناشی از برگشت آن به دریا و به خصوص تالاب‌ها را چگونه توجیه می‌کنید؟

اولا فاصله محل آب‌گیری و آب‌شیرین‌کن‌ها با تالاب‌های حفاظت‌شده مثل تالاب راغمرز 16 کیلومتر و تا تالاب میانکاله 25 کیلومتر و تالاب گرگان(آشوراده) 108 کیلومتر است. ثانیا نمک حاصل از 200 میلیون مترمکعب شیرین‌سازی که معادل است با 00025/0 درصد از 78 هزار میلیارد مترمکعب حجم مخزن خزر، مقداری نیست که آب دریا را شور نماید؛ در حالی که سالیانه 275 میلیارد مترمکعب آب شیرین از طریق 130 رودخانه(بجز نزولات آسمانی) وارد دریا می‌شود. اما باید توجه کرد که در این طرح، هیچ‌گونه پسابی به دریا بازگردانده نمی‌شود. بلکه با استفاده از تکنولوژی‌های جدید به روش E.C.R.O این پساب فرآوری شده و عناصر ارزشمندی مثل سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و ده‌ها عنصر مفید دیگر از آن استحصال می‌گردد و به تولید ارزش افزوده در کشور کمک کرده و نزدیک به هزار شغل پایدار برای ساحل‌نشینان شمال کشور ایجاد می‌کند.

در این روش با تصفیه 200 میلیون متر مکعب آب، سالانه نزدیک به 2.5 میلیون تن سدیم، کلسیم، پتاسیم، منیزیم، برم و... استحصال می‌شود. روش کار بدین صورت است که پس از تصفیه تمامی عناصر محلول در آب به صورت خشت خشک یا به تعبیر غربی‌ها کیک قهوه‌ای، بدست آمده و سپس در تأسیسات مجزا این محصولات فراوری شده و عناصر موجود در آن جداسازی و محصولات جدیدی به دست می‌آید.

از سدیم به دست آمده، نمک خوراکی و صنعتی به دست می‌آید و در تولید کلر که مصرف بالایی در کشور دارد نیز از این عنصر استفاده می‌شود. سدیم در ترکیب با پتاسیم، کود پتاس را به دست می‌دهد که بیش‌ترین نیاز کشور برای بارورسازی خاک به این ماده است،

نکته قابل توجه این که با استحصال 2.5 میلیون تن محصولات یادشده، نه تنها نیاز استان و کشور تأمین خواهد شد، بلکه عمده این محصول باید از طریق بنادر شمالی کشور صادر شود؛ بنابراین حتما باید نسبت به توسعه بنادر شمالی کشور اقدام کنیم و ظرفیت آن را بالا ببریم و بر همین اساس، هزاران شغل پایدار برای هموطنان عزیز ما در شمال کشور به وجود می‌آید.

بااجرای این طرح می‌توان از ورود پساب سایر کشورهای حوزه خزر به آب دریا نیز جلوگیری کرد.

مزایای اجرای طرح انتقال آب دریای خزر برای هموطنان شمالی

استان مازندران امروز با 30 درصد کمبود آب روبروست. پیشنهاد ما این است که ظرفیت شیرین‌سازی آب دریا را به دو برابر افزایش دهیم تا بخشی از کم‌آبی و نیاز استان در مسیر انتقال آب مرتفع شود و اراضی حاصلخیز شهرها و روستاهای شرق مازندران منتفع شوند.

آیا آب تهیه شده از طریق این طرح برای مصارف شرب، صنعت و کشاورزی به ویژه در استان مازندران توجیه اقتصادی دارد؟

بله به دلیل وجود دشت‌های پست و کاهش هزینه‌های پمپاژ و نیز نزدیکی به دریا، قطعا هزینه بهره‌برداری بالا نخواهد بود و هموطنان عزیز ما صرفا هزینه شیرین‌سازی را متحمل خواهند شد؛ در حالی که سرمایه‌گذار می‌تواند به واسطه سود حاصله از فراوری عناصر گران‌قیمت آب دریا، آب موردنیاز برای مصرف هموطنان ما را رایگان تأمین کند.

از طرفی هزینه شیرین‌سازی آب خزر یک‌سوم هزینه شیرین‌سازی آب خلیج فارس است. هزینه انتقال آب از خلیج فارس به فلات مرکزی استان‌های کرمان و یزد و اصفهان به طول 900 کیلومتردر برآورد اولیه توسط شرکت‌های سرمایه‌گذار حدود 20 هزار تومان برای هر متر مکعب است در حالی که هزینه انتقال آب از دریاچه خزر به استان‌ سمنان با طول مسیر 180 کیلومتر، 8 هزار تومان برآورد شده است.

لذا این آب صرفا برای مصارف شرب و صنعت توجیه دارد و نه برای کشاورزی سنتی و غرقابی و البته برای کشاورزی به شیوه مدرن توجیه دارد.

تشدید 11 برابری خشکسالی تا سال 2050

بر اساس برآوردهای سازمان فضایی آمریکا(ناسا) کشورهایی همانند ایران تا سال 2050 میلادی، یازده‌برابر وضع موجود دچار خشکسالی خواهند شد. به علاوه کمبود شدید منابع آبی در استان سمنان و افت شدید سفره‌های آب‌های زیر زمینی سبب نشست دشت‌ها و اراضی استان به میزان 20 تا 70 سانتی‌متر شده که خطر وقوع زلزله را تشدید می‌نماید.

مهاجرت از نیمه شرقی کشور به بخش کوچک شمالی و نیمه غربی واقعیت ناخوشایند و بحرانی خواهد بود که کشور عزیز ما را تهدید می‌کند. از طرفی موضوع اشتغال در کشور ما که به دلیل فقدان آب با بن‌بستی در توسعه صنعتی مواجه گردیده و نزدیکی استان سمنان به پایتخت که حاشیه‌نشینی و جمعیت زیاد یکی از تهدیدهای آن است، این جمع‌بندی را به دنبال می‌آورد که با انتقال آب دریای خزر به استان سمنان می‌توان بخش اعظمی از مشکلات استان‌های هم‌جوار سمنان، مازندران و تهران و حتی کشور را حل کرد.

استان سمنان طی سال‌های اخیر به عنوان یک استان مهاجرپذیر مطرح بوده و تا کنون بیش از 30 هزار هموطن ما از استان مازندران به سمنان آمده‌اند. برآوردهای صورت‌گرفته نشان می‌دهد که به واسطه انتقال آب دریای خزر، برای 500 هزار نفر شغل پایدار ایجاد خواهد شد.

 لذا این طرح علاوه بر توجیه اقتصادی، حلال بسیاری از معضلات کشور نیز خواهد بود.

هیچ کانالی برای اجرای این طرح حفر نمی‌شود

آیا حفر کانال برای انتقال آب دریای خزر ممکن است و اتصال این کانال به خلیج‌فارس مشکلاتی را برای کشور ایجاد نمی‌کند؟

در این طرح هیچ‌گونه کانالی حفر نمی‌شود. بلکه آب از طریق نصب دو رشته لوله 140 سانتی‌متری منتقل خواهد شد.

آیا اجرای این لوله‌های انتقال در مسیرهای دسترسی موردنیاز، باعث از بین رفتن جنگل‌های مسیر و قطع درخت‌ها نمی‌شود؟
این رشته لوله‌های انتقال در واقع از مسیر لوله نفت که در امیرآباد نکاء تا پالایشگاه ری در تهران قرار گرفته اجرا خواهد شد. هموطنان ما در مازندران اطلاع دارند که در سال‌های 75 تا 80 هزاران هکتار از جنگل‌های هیرکانی برای اجرای خط نفت نابود شده‌اند. در این مسیر قدیمی که به عرض 15 متر اجرا شده و سالیان طولانی توسط روستاییان منطقه برای رفت و آمد مورد استفاده قرار می‌گیرد، فاقد جنگل و گیاه است. از نزدیکی نیروگاه نکا تا دوآب در مسیری به طول 81 کیلومتر و در کنار خط لوله نفت، خطوط انتقال آب نیز اجراء خواهند شد.

در این مسیر مقدار محدودی پوشش گیاهی (حدود 24 هکتار) موجود است که پس از اجرای خط لوله نفت رویش نموده است. از دو آب تا خطیرکوه به طول 30 کیلومتر اصلا جنگلی وجود ندارد و مجری نیز موظف است که حداقل آسیب به بوته‌زارها و مزارع مردم وارد شود و متعهد است که پنج برابر آسیب‌های احتمالی و جزئی وارده را در نقاطی که سازمان محیط زیست اعلام می‌نماید، جبران کند.

این مسیر انتقال آب 30 کیلومتری از حاشیه جاده تعریض‌شده موجود، عبور خواهد نمود. در ادامه مسیر تا سمنان نیز خط انتقال در حال حاضر موجود است(تونل چشمه روزیه). ادامه مسیر از سمنان به گرمسار و از سمنان به دامغان، شاهرود و میامی نیز که عاری از جنگل است و خط انتقال در کنار خط گاز سراسری اجرا خواهد شد.

با برداشت آب از دریای خزر، آینده این دریا به خطر نخواهد افتاد؟

آب دریای خزر هرقدر برداشت شود، روسیه با باز و بسته کردن دریچه‌های کانال ولگا-دن که به آب‌های آزاد(دریای سیاه) متصل است خواسته یا ناخواسته، برداشت‌ها را جبران می‌کند. سالانه 246 میلیارد متر مکعب آب شیرین که ناشی از ذوب کوه‌های یخی در سیبری است وارد دریای خزر می‌شود. جالب است که در مصب رود ولگا به خزر تا شعاع بیش از یکصد کیلومتر آب دریا شیرین است؛ لذا هرچه آب برداشت شود، آب دریا به سمت شیرینی میل می‌کند.

بنابراین هیچ نرانی برای کم شدن آب دریا وجود ندارد. این نکته نیز قابل توجه است که چنان‌که تغییرات جوی در سطح دریای خزر به وجود آید، بیش از 150 میلیون انسان ساحل‌نشین، در کشورهای اطراف دریای خزر آسیب خواهند دید؛ لذا روس‌ها همواره سطح آب را از طریق دریچه‌های ولگا-دن کنترل می‌کنند؛ لذا می‌بینیم ترکمنستان و قزاقستان، مطالعه انتقال آب دریای خزر به دریاچه آرال که توسط اسرائیلی‌ها در حال انجام است را با اطلاع روس‌ها انجام می‌دهند و روس‌ها در این زمینه ممانعتی بعمل نیاورده‌اند.

این دو کشور اقدامات دیگری نیز در این راستا به انجام رسانده‌اند و روس‌ها واکنشی نشان نداده‌اند؛ همچنان‌که ترکمنستان و قزاقستان با نصب آب‌شیرین‌کن‌ها سال‌هاست که آب خزر را با انتقال به شهرهای خود مصرف می‌کنند. قزاقستان انتقال آب دریای خزر را جزو مسائل استراتژیک کشور خود می‌داند. ترکمنستان یک کارخانه شیرین‌کننده را در نزدیکی منطقه آزاد گردشگری آواره در خزر نصب کرده استو آب شیرین را به این منطقه انتقال می‌دهد. برای منطقه گردشگری آواره در کنار خزر 2 میلیارد دلار صرف شده است.

احداث جزیره مصنوعی خزر و احداث مجتمع گردشگری آواره در طول 26 کیلومتر از سواحل جنوب شرقی خزر در اردیبهشت‌ماه 1386 آغاز شده است. فعالان محیط‌زیست می‌گویند ساخت این جزیره دریا را آلوده خواهد کرد. مقامات این کشور مدعی هستند که پروژه‌های ساختمانی به ارزش 44 میلیارد دلار در این منطقه در دست احداث است. ترکمنستان درنظر دارد که یک رودخانه مصنوعی قابل کشتیرانی، یک آکواریوم بزرگ دریایی، مرکز تفریحی برای اسکی و یک کازینوسیتی در این منطقه ایجاد کند.

از این رو چنان‌چه ایران اقدام به نصب آب‌شیرین‌کن‌‌هایی کند که پساب نداشته باشد، می‌تواند در اجلاس‌ها و کنوانسیون‌ها با قدرت و مدعی حاضر شود و از اجرای طرح‌های سنتی و نصب آب‌شیرین‌کن‌های دارای پساب جلوگیری کند.

به زودی در گفتگویی مجزا به دیگر پرسش‌ها و ابهامات مطروحه پیرامون انتقال آب دریای خزر خواهیم پرداخت.

انتهای پیام/ح

اضافه کردن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
لطفا اعداد موجود در عکس را در این کادر وارد نمایید.
لطفا جهت تسهیل ارتباط خود با مرات نیوز، در هنگام ارسال پیام این نکات را در نظر داشته باشید

1.ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.
2.از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری کنید.
3.از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری کنید.

بازگشت به ابتداي صفحه