تاریخ انتشار : چهارشنبه 24 فروردین 1401 - 8:47
64 بازدید
کد خبر : 4439

نگاهی به رسوم و خوردنی‌های سنتی شهرستان گرمسار در ماه مبارک رمضان:

از طبخ “نان” تا “حلوای اوماج و کنجدی”

از طبخ “نان” تا  “حلوای اوماج و کنجدی”
مردم شهرستان گرمسار از گذشته‌ها تا کنون با گرامیداشت ماه مهمانی خدا، خود را برای استفاده هرچه بهتر از برکت این ماه عزیز آماده می‌کردند.

پریسا صبوری مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار، در گفتگو با خبرنگار مرآت، ضمن تشریح آداب و رسوم مردم شهرستان گرمسار در ماه مبارک رمضان گفت: از دیر باز در شهرستان گرمسار با نزدیک شدن به ماه مبارک رمضان با همیاری و تعاون، بانوان هر محله در روستاها، شروع به پخت نان برای مصرف خانوار در طول ماه مبارک می‌کردند. آن‌ها هر روز مبادرت به پخت نان برای یک خانواده درمحله خود می‌کردند و به این صورت امر سخت پخت نان برای مصرف یک ماه را در عرض یک هفته تا شروع ماه مبارک و با همکاری یکدیگر به پایان می‌رساندند.

مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار با توصیف روحیه احسان در میان مردمان این بوم، بیان کرد: در گرمسار از قدیم تا به امروز بر این باور بوده‌اند که هیچ سفره‌ای با برکت‌تر از سفره ما رمضان نیست و ساکنین یه محله و یا کوچه به خصوص در ایام گذشته عادت داشتند تا از آنچه برای افطار برای خود آماده می‌کردند برای همسایگان و خویشان خود ببرند تا در این میان اگر همسایه یا خویشاوند نیازمندی دارند با این کار زیبا و آبرومندانه، از افطاری مقوی و مناسبی بهره‌مند شود.

وی در ادامه افزود: در این دیار مادران و مادربزرگ‌ها بر این باور بوده و هستند که آنچه در ماه مبارک خورده می‌شود باید از انرژی و قوت خوبی برخوردار باشد و بقول خودشان «قوت دلشان» باشد به‌طور مثال پای ثابت سفره‌های افطار، آش‌های مقوی مانند آش بلغور بوده است. همین‌طور از خوردنی‌های مغذی مانند رنگینک و غذایی فرنی شکل، برای سفره افطار بهره می‌ بردند.

صبوری در ادامه به معرفی سایر خوردنی‌های سفره افطار در این شهرستان پرداخت و عنوان کرد: در صورت تقارن ماه مبارک مقارن با فصل سرما، حلواهایی مانند حلوای اماج و حلوای کنجدی پخته و مصرف می‌شد. البته در بیابانک هنوز هم حلوای کنجدی را که ماندگاری خوبی هم دارد؛ مصرف می‌کنند. در گذشته گولاچ به‌ عنوان خوردنی شیرین بعد از افطار و به‌جای زولبیا و بامیه کنونی، پخته و مورد مصرف قرار می‌گرفت.

مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار ضمن تأکید بر شرکت مردم در مراسمات ماه مبارک از قدیم الایام تاکنون بیان کرد: در گذشته جزء خوانی قرآن و مراسم احیای شب‌های قدر در منزل بزرگترها و یا در مسجد برگزار می‌شد اما امروزه این مراسمات عموماً در زینبیه‌ها و مساجد برگزار می‌شود  و همچنین بنا بر باور قدیمی مردم که شب عید فطر هر کجا مهمان باشند، فطریه بر گردن میزبان است؛ شب آخر ماه مبارک مهمانی افطار برگزار نمی‌شد و همه در منزل خودشان می‌ماندند.

وی به توصیف رسوم عید فطر در این شهرستان پرداخت و اظهار کرد: اگر در اقوام و خویشاوندان خانواده داغداری وجود داشت که بیش از ۴۰ روز از مرگ عزیزشان می‌گذشت؛ بزرگترهای خاندان حنا درست می‌کردند و یا لباسی نو برای خانواده متوفی می‌بردند و آن‌ها را از سوگ در می‌آوردند.

صبوری در ادامه تصریح کرد: با توجه به این که عید جز فطر بزرگترین اعیاد مسلمین است؛ خانواده‌های صاحب عزا از صبح سفره‌ای پهن کرده و در آن خوراکی‌هایی مانند شیر برنج، حلوا، نان، پنیر، سبزی و چای گذاشته و از مهمانانی که به منظور تسلی خاطرشان می‌آمدند؛ پذیرایی می‌کردند و همچنین مردم برای روز عید فطر نان‌هایی به نام نان کیلایی که نوعی نان پخته شده با دنبه بود و نان قندی درست و صبحانه روز عید را با خوردن نان جدید آغاز می‌کردند.

مدیر موزه اقوام شهرستان گرمسار با شرح رسم عیدی بردن برای نوعروسان خاطر نشان کرد: اگر دختری نامزد کرده بود و به اصطلاح قولش را گرفته بودند، روز عید فطر مادر داماد ته‌چین درست کرده و به عنوان ناهار با بزرگان خاندان داماد به همراه یک تکه لباس و یا طلا برای خانواده عروس برده و خودشان هم برای ناهار در خانه عروس می‌ماندند و به این شکل مراسم عید دیدنی و عیدی بردن برای عروسشان را به جا می‌آوردند.

انتهای پیام/ز

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

1 × 3 =

اخبار استان سمنان

اخبار سیاسی