تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
شبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنانشبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنان

تصویر روز

پیشخوان روزنامه ها

تصاویر شبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنان

آخرین اخبار

    
«اقتصاد سیاسی» ابزار آمریکا و اسرائیل برای محو «فلسطین»
تصاویر خبری استان سمنان با شبکه اطلاع رسانی مرآت
تسویه قضیه فلسطینی و نزاع اعراب – اسرائیل از ابعاد مختلفی دنبال می‌شود؛ یکی از مهمترین ابعادی که ممکن است، تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته، تسویه این قضیه با حربه اقتصادی است.

به گزارش گروه بین‌الملل مرآت به نقل از خبرگزاری فارس، روزنامه «الاخبار» چاپ بیروت در یادداشتی با عنوان «اقتصاد سیاسی تسویه قضیه فلسطینی و نزاع اعراب – اسرائیل» به بررسی یکی از مهمترین ابعاد مسئله فلسطینی پرداخته که تاکنون کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

«محمد دلبح» نویسنده این گزارش نوشت، «با فرا رسیدن موعد اجرای "پیمان اسلو" که توسط "یاسر عرفات" رئیس وقت تشکیلات خودگردان فلسطین با شعار «سلام الشجعان» (صلح دلیرمردان) با "اسحاق رابین" رئیس وقت کابینه رژیم صهیونیستی در دهه نود امضا شد، دولت آمریکا به رهبری "بیل کلینتون" درصدد اجرای طرحی برآمد که اقدام به تهیه و تدوین آن نموده بود. طرحی آمریکایی – اسرائیلی که هدف آن برپایی "نظامی نوین در خاورمیانه‌" بود».

در ادامه این یادداشت آمده است: برای تحقق این خواسته، اولین کنفرانس بین المللی تحت عنوان «اجلاس اقتصاد در خاورمیانه و شمال آفریقا» در شهر «دار البیضاء» مغرب اواخر اکتبر سال 1994 میلادی، سه سال بعد از کنفرانس مادرید برگزار شد. پس از اجلاس دار البیضاء، این نشست سه دور دیگر از سال 1995 تا 1997 به ترتیب در قاهره، امان و دوحه برگزار شد. آمریکایی‌ها این اجلاس‌ها را فرصت دست نیافتنی برای مقابله با تغییر و تحولات دراماتیک منطقه و همچنین بهترین فرصت برای سرمایه گذاران خارجی توصیف کردند تا از توانمندی‌های اقتصادی منطقه‌ای مطلع شوند که دارای 300 میلیون مصرف کننده است.

پس از آنکه توافقنامه اسلو پایه‌گذار مرحله‌ای از‌ عادی‌سازی روابط بین سازمان آزادیبخش فلسطین و اردن و قبل از آن مصر با رژیم صهیونیستی و همچنین توافق برخی کشورهای عربی مانند تونس، مغرب، قطر، عمان و بحرین جهت برقراری روابط سیاسی و افتتاح دفاتر هماهنگی با رژیم صهیونیستی شد، بیانیه پایانی اجلاس دار البیضاء رسما «ورود» دو سطح سیاسی و اقتصادی به عرصه مناسبات عربی – صهیونیستی را اعلام کرد.

تمام دیدارها و ابتکارهای عملی که به مناسبات اعراب – اسرائیل می‌پردازد، بر ضرورت برقراری ارتباط تاکتیکی و راهبردی بین اعراب به ویژه شیوخ عرب حوزه خلیج (فارس) با رژیم صهیونیستی بر شبکه‌ای از روابط اقتصادی گسترده در تمام حوزه ها متمرکز است.هدف این شبکه و این نوع رابطه، بنای اقتصاد و سیاستی مشترک بین اعراب و اسرائیل عنوان شده که رژیم صهیونیستی بیشترین بهره و سود را از آن می برد، در حالی‌که سهم اعراب چیزی جز پیامدها و بازتاب های عقب ماندگی اقتصادیش نیست.

پیش فرض این طرح ایجاد بازار منطقه‌ای خاورمیانه ای بود که تمام روابط سازمانی و ارگانیک عرب در آن گرد می‌آمدند، اگرچه تاکنون بارها شکست چنین گردهم آمدن‌هایی با توجه به اختلافات، منازعات و رقابت اعراب برای امضای قراردادهای صلح با رژیم صهیونیستی به اثبات رسیده بود.

پس از پایان کار «شورای همکاری عربی» در پی تجاوز نظامی عراق به کویت در ماه مه 1990 و تعلیق فعالیت «اتحادیه مغرب عربی» به دلیل اختلافات مغرب و الجزایر درباره صحرای غربی آفریقا، اکنون نوبت «شورای همکاری» است که برای خاطر محاصره اعمال شده از سوی نیمی از اعضای این شورا علیه قطر و افزایش نشانه‌های دلالت کننده بر توسعه و گسترش مناسبات امارات، عربستان و بحرین با رژیم صهیونیستی که به کارش پایان داده شود.

با وجود گذشت 20 سال از توقف کنفرانس‌های علنی عادی سازی روابط اقتصادی، باز رویای دیرینه اسرائیل یعنی ارتباط تاثیرگذار و حل و جذب کلی در دایره اقتصادی اعراب محقق نشده است. اما عدم تحقق آن موجب دست برداشتن از تلاش‌ها نشده، بلکه همواره سعی شده، روی ویرانه‌های برجا مانده از فروپاشی هویت و ماهیت عربی این طرح پیاده سازی گردد، چون از جمله طرح‌هایی است که از زمان «تئودور هرتزل» در اواخر قرن 19 میلادی که طرح تشکیل اتحادیه‌ای عربی – یهودی را داده بود تا دهه نود قرن بیستم و تغییر و تحولات سیاسی و منطقه‌ای و بین‌المللی که با قدرت سلاح آمریکایی‌ها اعمال شده بود، همه منطقه را به سمت پذیرش طرح سنتی اسرائیل جهت تشکیل بازاری منطقه‌ای – خاورمیانه‌ای برای مقابله با چالش‌هایی سوق داده بود که «شیمون پرز»، رئیس اسرائیل اعتقاد داشت، با رشد و پیشرفت منطقه موجب از پیش رو برداشته شدن و حل آنها خواهد شد.

رهاورد توافقنامه اسلو در این زمینه چه بود؟ غیر از معرفی کارشناسان و پژوهشگران متعدد اقتصادی مانند إلیاس توما، استنلی فیشر و یوسف الصایغ بود که اعتقاد دارند، توافقات اسلو، توافقات دیگری را به دنبال داشته که اقتصاد فلسطینی را بیش از پیش به اقتصاد اسرائیل وابسته کرده و آن را دنباله‌رو می‌کند؟

آیا نتیجه‌ای جز قطع ارتباط تجاری و بازرگانی رژیم صهیونیستی با فلسطینی‌های ساکن اردن و دیگر نقاط جهان عرب (پیش از اسلو) حاصل شد،‌ نتیجه‌ای که همچنان به قوت خود ادامه خواهد یافت و امید فلسطینی‌ها در دستیابی به هماهنگی اقتصادی با بازارهای گسترده عربی و رشد موزون اقتصادی همچون دیگر کشورهای جهان را در آینده کاهش خواهد داد.

بنابراین پروتوکل‌های اقتصادی از جمله «پروتوکل پاریس» که از حمایت گسترده کشورهای غربی به خصوص کشورهای کمک‌کننده به فلسطینی‌ها و موسسات و نهادهای بین المللی مانند صندق بین المللی پول و بانک جهانی برخوردار است، به اسرائیل فرصت می‌دهد، اصول و قواعدی برای بهره‌برداری از اقتصاد وابسته و اسیر فلسطینی به عنوان پلی برای نفوذ در بازارهای عربی استفاده کند تا از تجارت آزاد و طرح‌های مشترک و توافقات ایجاد مناطق «کویز» یا مناطق مشترک تجاری و صنعتی در مصر و اردن و شمال نوار غزه گرفته تا حل و جذب اقتصادی.

تمام اینها به معنای نبود مشکلات و چالش‌های خطرناک در ساختار و بنیان آن توافقات اسرائیلی با رهبری «سازمان آزادیبخش» و تشکیلاتش در رام الله و دولت اردن نیست، بلکه به رژیم صهیونیستی قدرت تاثیرگذاری بسیاری را بر چارچوب سازمانی و ارگانیک اقتصادهای عربی می‌بخشید، بی‌آنکه کشورهای عربی اجازه و قدرت اظهار نظر درباره امور اقتصادی رژیم صهیونیستی را بیابند که رهاورد تمام آن وابستگی بیش از پیش اقتصاد فلسطینی است.

به این ترتیب، به جای اینکه «محمود عباس»، رئیس تشکیلات خودگردان و معاونانش زمینه افزایش ایستادگی و مقاومت در برابر اشغالگری و طرح‌هایش را فراهم کنند، با تسهیل عملیات عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی از طریق دعوت اعراب به سفر به کرانه باختری و از جمله قدس با شعار «دیدن زندانی بدون زندانبان» زمینه اجرای طرح سیاسی – اقتصادی صهیونیستی را هموار می‌نماید.

اقتصاد سیاسی «صلح» از نگاه آمریکایی – اسرائیلی چیزی جز تحقق خواسته‌های اقتصادی و سیاسی مورد نظر آمریکا و اسرائیل نیست که تماما در چارچوب اقتصاد وحشیانه لیبرالیستی و رقابت‌های بازار و اقتصاد آزاد و سلطه موسسات اقتصادی بزرگ نیست.

در اینجا اقتصاد به تنهایی ضامن تغییر سیاسی خواهد شد و به تبع آن تغییر سیاسی مسئولیت تغییر افکار و ذهنیت‌ها را عهده‌دار خواهد شد. پس رژیم صهیونیستی تلاش می‌کند، اقتصاد عربی همچنان رویاروی خود با اقتصاد مورد حمایتش از سوی آمریکا و اروپا ادامه دهد و حل و جذب اقتصادهای عربی را در اقتصاد اسرائیلی از طریق ایجاد وابستگی و تبعیت محقق کنند.

این معنا و مفهوم واقعی و دقیق «تداخل» است و اشغال نظامی عراق توسط آمریکایی‌ها و تخریب و نابودی اقتصادهای کشورهای عربی در پی آنچه «انقلاب‌های عربی» نامیده شد، هدفی جز نابودن اقتصاد کشورهای بزرگ جهان عرب به سود اقتصاد رژیم صهیونیستی نبود.

پیشتر در این‌باره، «حاییم بن شار»، نویسنده اسرائیلی تصریح کرده بود که رشد و توسعه‌ شبکه‌ای پیشرفته از روابط اقتصادی بین اعراب واسرائیل هزینه جدا شدن از این شبکه را برای طرف‌های عربی که خواهان خروج از دایره ترتیبات جدید منطقه‌ای هستند، بسیار بالا می‌برد، به ویژه آنکه هدف سران رژیم صهیونیستی «انتقال از مرحله بنای صلح به مرحله تحکیم و تقویت آن در منطقه» هستند.

انتهای پیام/

 

اضافه کردن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
لطفا اعداد موجود در عکس را در این کادر وارد نمایید.
لطفا جهت تسهیل ارتباط خود با مرات نیوز، در هنگام ارسال پیام این نکات را در نظر داشته باشید

1.ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.
2.از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری کنید.
3.از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری کنید.

بازگشت به ابتداي صفحه