معرفی استان سمنان

تصویر روز

پیشخوان روزنامه ها

يكشنبه 1 مرداد 1396

دیدگاههای اخیر

نگاهی تحلیلی به یک سند تاریخی؛    
بودجه نظامی ایران در جیب یونسکو!
بودجه نظامی ایران در سال 1345 در مجلس به تصویب رسید که مبلغ 54 میلیون ریال، معادل یک روز بودجه مستمر نظامی 1345 کل کشور، از محل اعتبارات بودجه وزارت جنگ، به یونسکو پرداخت شود.

یادداشت اختصاصی مرآت- در روزهایی که حواشی مربوط به سند 2030 در فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور سر و صدایی به پا کرده بود، به مناسبتی، مشروح مذاکرات برخی از جلسات دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی را مطالعه می‌کردم. در جلسه دویست و شصت و دوم به مطالب جالبی برخورد کردم که بیان آن‌ها خالی از لطف نیست اما پیش از آن لازم است نکاتی مورد توجه قرار بگیرد.

ماجرا از این قرار است که در سال 1343، محمدرضاشاه پهلوی پیامی تلگرافی به سران دولت‌های عضو یونسکو می‌فرستد و پیشنهادی برای مبارزه با بی‌سوادی مطرح می‌کند! او پیشنهاد می‌کند که ما کشورهای جهان بیاییم بخشی از اعتبارات نظامی خود را برای کمک به امر مبارزه با بی‌سوادی در اختیار یونسکو قرار دهیم!

«صدری کیوان»، نماینده اهواز در مجلس، در نطقش در جلسه دویست و شصت و دومِ مجلس بیست و یکم، - که از قضا به شدت تحت تاثیر تولد جناب شاهپور است- می‌گوید خود سازمان یونسکو از این پیشنهاد دچار شگفتی شده است! صدری کیوان البته منظور مثبتی از شگفتی درنظر داشته و نطقش، مملو از تحسین نسبت به اعلیحضرت است.

پس از او، «علی محمد مبارکی» که اگر خطا نکنم باید نماینده تهران باشد، پشت تریبون می‌رود و از نامه‌ای خبر می‌دهد که مدیرکل یونسکو به «حضور مبارک شاهنشاه!» تقدیم کرده و در آن از مطرح کردن پیشنهاد شاه با  شورای یونسکو خبر داده است.

«نادر ادیب سمیعی» نماینده لنگرود هم از دیگر کسانی است که در این جلسه نطق می‌کند و این اقدام شاهانه را یکی از بهترین نمونه‌های علاقه‌مندی شاهنشاه به دانش عنوان می‌کند.

«دکتر رهنموردی» هم که توفیق آشنایی با ایشان را ندارم، دقایقی را در مدح شاهنشاه سخنرانی و ابراز احساسات محمد الناس، نماینده یونسکو را نسبت به تصمیم شاهنشاه روایت می‌کند! دکتر رهنموردی می‌گوید روزنامه فیگارو نوشته که این پول را کشوری به یونسکو هدیه کرده که خود در حال مبارزه با بی‌سوادی است و این ارزشمند است.

پس از این سخنرانی‌ها، 21 نفر از نمایندگان پیشنهاد می‌کنند که لایحه پرداخت مبلغی معادل یک روز از بودجه نظامی کشور به یونسکو با قید فوریت مطرح شود. این اتفاق می‌افتد و فوریتِ ماده واحده‌ای به این شرح تصویب می‌شود:«به دولت اجازه داده می‌شود تا مبلغ پنجاه و چهار میلیون ریال، معادل یک روز بودجه مستمر نظامی 1345 کل کشور، از محل اعتبارات بودجه سال 1345 وزارت جنگ، به سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی ملل متحد(یونسکو) پرداخت نماید که به مصرف توسعه فعالیت‌های نهضت جهانی مبارزه با بی‌سوادی برسد.»

بخش قابل توجهی از جلسه دویست و شصت و سومِ مجلس هم به همین موضوع اختصاص می‌یابد. از جمله کسانی که در این روز نطق می‌کند، «فهیمی» است که به گمانم باید نماینده ترکمن‌صحرا باشد. او هم با تمجید از شاهنشاه ابراز امیدواری می‌کند که سایر دولت‌ها هم در این امر تشریک مساعی کنند.

«دکتر عدل طباطبایی» هم که متاسفانه نمی‌شناسمش، در این جلسه آمار و ارقام جالبی از بی‌سوادی در دنیا ارائه می‌کند و از هزینه‌های سرسام‌آور موردنیاز برای رفع بی‌سوادی سخن می‌گوید.

پیش از آن که بحث را پی بگیرم شما را دعوت می‌کنم که به سایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی به نشانی ical.ir سری بزنید و مشروح برخی از جلسات مجلس شورای ملی را مشاهده کنید.

اما این ماجرا، برای من از جنبه‌های گوناگونی مورد توجه بود که این جنبه‌ها را در قالب نکاتی به استحضارتان می‌رسانم:

1.دو سال پیش از انقلاب، 47.2 درصد از جمعیت 34 میلیون‌نفری ایران باسواد بوده‌اند؛ می‌شود حدس زد که در سال 1345، یعنی همان سالی که مصوبه مذکور در مجلس مطرح و تصویب شده، چند درصد از مردم ایران سواد خواندن و نوشتن داشته‌اند. دقت کنید! در شرایطی که از هر دو نفر، یک نفر در ایران بی‌سواد بوده، جناب شاهنشاه! تصمیم می‌گیرد از بودجه نظامی کشور کسر کند تا «دنیا» رو به باسوادی برود! پول را به چه کسی می‌دهند؟ یونسکو! یکی از سازمان‌های زیرمجموعه سازمان ملل که ماهیتش بر همه ما آشکار است!

2.با وجود وضعیت نگران‌کننده سطح سواد در ایران، کسی شاهنشاه را متهم نمی‌کند که تو به فکر مملکت خودت باش! مدیریت دنیا پیشکش! و البته نقص کار این‌جاست که کسی نمی‌پرسد مگر دست خودمان کج است که یونسکو بیاید برای بی‌سوادی ما فکری بکند؟

3.منتقدان آن زمان، به خیابان‌ها نمی‌ریزند و شعار نمی‌دهند که «نه نیجر، نه پاپوآ گینه نو، جانم فدای پالنگری نو» اما باز نقص کار این‌جاست که کسی نمی‌پرسد مگر دست خودمان کج است که یونسکو بیاید برای بی‌سوادی ما فکری بکند؟

4.ایران به پیشنهاد خودش عمل کرد و 700 هزار دلار از اعتبار نظامی خود را در اختیار یونسکو قرار داد. من در اسناد تاریخی نیافتم که این خاصه‌خرجی‌ها تا چه سالی‌ ادامه داشته و نیز نمی‌دانم که کدام کشورها به این کمپین پیوستند! اگر کسی از خوانندگان اطلاع دارد، نگارنده را هم بی‌نصیب نگذارد.

5.یکی نبود که بپرسد: «چرا از بودجه نظامی؟!» من مایلم که در این خصوص خوش‌بین باشم اما برایم جالب است که بودجه نظامی خود را به سازمانی می‌دهیم که کاسبی روسای آن با گرم بودن بازار نظامی‌گری پررونق است.

6.پس از انقلاب اسلامی، تا سال 1385، در حالی که جمعیت ایران نسبت به سال 1355، دوبرابر شده بود، نرخ باسوادی به 84.5 درصد رسیده بود. این نشان می‌دهد که ما چندان هم به کمک یونسکو نیاز نداشتیم!

7.جستجوی من برای یافتن پاسخ این سوال که اکنون روابط مالی ما با یونسکو چگونه است، چندان نتیجه‌بخش نبود اما بعید می‌دانم که همچون زمان محمدرضاشاه، به این طرز صریح بودجه‌ای قانونی به یونسکو اختصاص داده باشیم؛ هرچند اطلاع دقیق دارم که بسیاری از هزینه‌های فعالیت‌های یونسکو در ایران را خودِ ایران می‌پردازد.

8.سالِ گذشته من شانس آن را داشتم که گفتگوی مفصلی با استر کوئیش لاروش، رئیس دفتر منطقه‌ای یونسکو داشته باشم. در میانه پرسش‌ها، پرسشی را مطرح کردم با این مضمون که رابطه مالی ایالات متحده آمریکا با یونسکو و سازمان ملل چگونه است و آیا این روابط مالی بر صراحت سازمان ملل و یونسکو در موضع‌گیری‌ها تأثیر نمی‌گذارد؟ پاسخ، احتمالا برای شما هم روشن است:«ما به پرسش‌های سیاسی پاسخ نمی‌دهیم!»

9.در ادامه نکته هفتم، باید خاطرنشان کنم که تنها به عنوان یک نمونه، در مهرماه سال 1382، یونسکو تصمیم می‌گیرد که مرکز بین‌المللی قنات و سازه‌های تاریخی آبی را در ایران تأسیس کند. معاون وقت وزیر نیروی دولت خاتمی، اعلام می‌کند که ایران متعهد به تأمین امکانات و «نیازهای سرمایه‌ای» مرکز مذکور و یونسکو هم متعهد به در اختیار گذاشتن طرح‌ها و برنامه‌هایی در این‌باره به ایران شده تا در چارچوب برنامه‌های خود برای حفظ ارزش‌های فرهنگی قنات به ایران کمک کند! دقت کنید! یونسکو می‌خواهد به کشوری که قرن‌ها در قلب یک منطقه کم‌آب، با طراحی راهکارهای ویژه، به حیات خود ادامه داده، کمک کند که ارزش‌های فرهنگی قنات را حفظ کند! کار دنیا برعکس شده!

10.هیچ‌کس منکر اقدامات مفید یونسکو به ویژه در زمینه ترویج دانش و اقدامات نظیر آگاهی‌بخشی در خصوص برخی از بیماری‌ها از جمله ایدز نیست اما قدری ساده‌اندیشانه است اگر بپنداریم آن‌ها فی‌سبیل‌الله نشسته‌اند و برای ما و دیگر ملت‌ها زحمت می‌کشند و طرح و برنامه تدوین می‌کنند! یک سوال مهم این است که چرا اهداف یونسکو در کشورهای به اصطلاح جهان اول محقق نشده است؟ در همین سند پرحاشیه 2030، داشتن مدارس عاری از خشونت و برابر برای تمامی انواع طبقات اجتماعی، مورد تأکید قرار گرفته است؛ با این حساب آیا ایالات متحده آمریکا با آمار وحشتناک خشونت در مدارس، به اجرای این سند محتاج‌تر نیست؟

11.یونسکو که روزگاری دستش به طور کاملا قانونی در جیب ملت ایران بوده، بر اساس سند 2030 به اطلاعات آموزشی و تربیتی کشور، به طور آزاد دسترسی پیدا می‌کرد. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!

12.چند روز قبل برخی از مسئولان استان را دیدم که از توقف اجرای سند 2030، دلِ خوشی نداشتند. برخی می‌گویند با توقف اجرای این سند، یونسکو پرداخت برخی از مبالغی را که به ایران اختصاص می‌داد، انجام نخواهد داد. من این مسئولان عزیز را به یک حساب سرانگشتی هزینه-فایده‌ی اقتصادی-فرهنگی دعوت می‌کنم؛ آن‌چه یونسکو به ما می‌دهد و آن‌چه یونسکو از ما می‌گیرد(اعم از اخلال‌هایی که به عنوان مثال به واسطه سند 2030 در نظام فرهنگی ما ایجاد می‌کند)

و نکته آخر

13.اولین‌باری که نام سند 2030 را شنیدم، این حسرتِ دیرپا در من زنده شد که چرا ملت‌های مسلمان، سازمان همجون یونسکو ندارند؟ تصور کنید، نامش را می‌گذاشتیم سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل اسلامی(اینسکو!)

سازمانی که مثل آیسسکو، آن‌قدر بی‌بخار نباشد که بنشیند تا یونسکو برای ما سند آموزشی الزام‌آور تنظیم کند و به خوردمان بدهد به طوری که ذهن شخص دوم مملکت را هم به تسخیر خودش درآورد!

پی‌نوشت: مگذار درددل کنم و دردسر شود!

محسن حسن‌زاده

انتهای پیام/ع

شبکه اطلاع رسانی مرآت استان سمنان

دیدگاه ها

روزگاری حکام نالایق سرزمینهای ما را بر باد دادند و امروز همین ته مانده فرهنگ مان را.......غرب برای آموختن نکات فراوانی دارد، نمی دانم چرا ما همیشه دنبال......
ایمیل

اضافه کردن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
لطفا اعداد موجود در عکس را در این کادر وارد نمایید.
لطفا جهت تسهیل ارتباط خود با مرات نیوز، در هنگام ارسال پیام این نکات را در نظر داشته باشید

1.ارسال پیام های توهین آمیز به هر شکل و با هر ادبیاتی با اخلاق و منش اسلامی ،ایرانی ما در تناقض است لذا از ارسال اینگونه پیام ها جدا خودداری فرمایید.
2.از تایپ جملات فارسی با حروف انگلیسی خودداری کنید.
3.از ارسال پیام های تکراری که دیگر مخاطبان آن را ارسال کرده اند خودداری کنید.

بازگشت به ابتداي صفحه